In het hospice kan familie weer familie zijn
Raalte, maart 2009
“De meeste mensen willen het liefst thuis sterven. Het is de meest vertrouwde omgeving. Een omgeving die rust en veiligheid biedt. Daar hebben stervenden en hun naaste familieleden grote behoefte aan, omdat de laatste levensfase bij uitstek een periode is die gepaard gaat met grote onzekerheden. Er spelen vragen als: ‘Hoe lang gaat het duren? Wat gaat er allemaal gebeuren? Valt de zorg voor de stervende vol te houden? Kunnen we alles aan?
Het streven om thuis te sterven wordt bedreigd als er geen of niet voldoende familieleden, vrienden of kennissen zijn die bij de stervende in huis kunnen zijn. Het wordt ook bedreigd als de mantelzorg overbelast raakt. Het is erg belangrijk in deze periode dat de mantelzorg/ familieleden niet overbelast raken.
“Bij een sterfbed betrokken zijn kan een zware, intensieve periode zijn. Het is lichamelijk, maar ook geestelijk zwaar. Het is een taak die voor de meest betrokkenen 24 uur per dag doorgaat. Als het thuis om wat voor reden dan ook niet kan, moet er een alternatief zijn. Mensen kunnen zich vaak wel een voorstelling maken van hoe het zal zijn om de laatste levensfase in een zieken-, verpleeg- of verzorgingshuis door te brengen. Dit zijn bekende instellingen. Hospices zijn echter een relatief nieuw fenomeen. Velen kennen het dus niet.
Hospice Midden-Salland is gevestigd in een huis in een nieuwbouwwijk in Raalte.
In het hospice kan de sfeer van thuis goed geïmiteerd worden. Gasten kunnen hun eigen spulletjes meenemen: fotolijstjes, schilderijen, planten of speciale spulletjes. De gasten houden hun eigen huisarts.
Als er iemand van buitenaf in het hospice komt dan is er een huisarts die zich beschikbaar heeft gesteld voor deze gasten.
De lichamelijke verzorging wordt, net als bij mensen thuis, uitgevoerd door de verpleegkundigen van de thuiszorg. Vrijwilligers kunnen hen daarbij helpen. De mogelijkheid bestaat ook dat familieleden daarbij helpen.
In het hospice kunnen familieleden –als ze dat willen- weer volop familie zijn.
“De mate waarin er tijdens het verblijf in het hospice contact is met de vrijwilligers hangt af van de behoefte van de gasten en hun familieleden. De een is liever alleen dan de ander. De een wil meer praten dan de ander. Het gaat erom dat iedere gast zich thuis gaat voelen, ondanks de omstandigheden.
